Woezik 10 - SCE 3

Onze ballenvanger in Oranje. Wie had dat ooit kunnen denken? Justins droom kwam uit. Niet omdat hij geselecteerd was voor het Nederlands Elftal, maar omdat hij zich mocht hullen in een spiksplinternieuw worteltjespak. Met dit nieuwe afschrikwekkende keeperswapen in onze gelederen moesten alle ballen van de tegenstander automatisch richting tweede ring (lees dak van de Woezik kantine) gaan. Met dit psychologische voordeel begonnen we aan de wedstrijd.
In de beginfase regende het direct kansen. Zo misten Luuk, Bart en Roel er gelijk al drie in de eerste 10 minuten. Ook ging een een-tweetje net mis, waardoor we nog even moesten wachten op de openingstreffer. Roel was na 13 minuten nog het dichtstbij met een schot dat via de keeper de onderkant van de toucheerde. SCE deed in de counter wat terug, maar met een lompe overtreding (was het “”een bewussie” of gewoon onhandigheid?) wist Thijs de aanvaller te vloeren. Pierre besloot, in het tot nu toe sportieve duel, de kaarten op zak te houden. De daaropvolgende vrije trap werd op Campos-achtige wijze door Justin weggebokst. Van de felle keepershirt ging hij toch echt een beetje zweven.
Na 17 minuten mocht Woezik dan toch voor het eerst juichen. Roel brak de ban en schoot vanuit de linkerhoek van het strafschopgebied in de korte hoek binnen, 1-0.
Woezik ging gewoon door met aanvallen en drie minuten later resulteerde dit alweer in een goal.
Na een goede voorzet van Roy, tastte de keeper van SCE, met een ouderwets Grandeletje, volledig mis en kon Roel eenvoudig de 2-0 binnentikken. Na dit gestuntel van de keeper werd hij uit alle hoeken en standen op de proef gesteld. Bart probeerde het ineens uit een corner, maar deze werd ternauwernood van de doellijn gehaald. Vervolgens schoot Bart nog eens voorlangs en werd een nieuwe poging gestuit door een mooie save waar Van der Sar zelfs trots op zou zijn.
Halverwege de eerste helft bleef de storm bleef maar aanhouden. Na een mooie voorzet van Thijs wist Jeroen net niet goed af te ronden. Luuk kreeg na 25 minuten een kans, maar zijn schot ging net voorlangs. In de 30ste minuut werd dan eindelijk de 3-0 aangetekend. Roel wilde Bart graag imiteren en dus ging de bal er uit een corner via de keeper ineens in.
Hoewel er nu een relatief veilige marge op het scorebord stond, bleef het fanatisme er in zitten bij Woezik. Zo vond Bart dat hij in een duel “geduwd en getrokken” werd. De bank vond dat hij zich niet zo moest aanstellen en reageerde met een bekende quote .
Roy, die een prima wedstrijd speelde, kreeg ook de lachers op zijn hand door zijn American Football skills te tonen door de bal tussen de palen, maar over de lat én het hek te krijgen. Erwin kon zo beginnen met zijn warming-up richting de Randweg.
Na 40 minuten bekroonde Bart zijn geweldige eerste helft met een doelpunt door de benen van de keeper, 4-0. Vlak voor rust was er nog schot van Robert en helaas werd er direct gefloten na een overtreding op Luuk waardoor Roel een vrije doortocht richting goal van de tegenstander werd ontnomen. Hij nam sportieve wraak door na een mooie één-twee met Luuk de tegenstander te dollen en liet in de 45ste minuut de 5-0 aantekenen.
 
De stemming was euforisch in de kleedkamer en met een monsterscore in het vooruitzicht, werd er ongeconcentreerd begonnen aan de helft. André probeerde met een bal omhoog de maan te raken, maar kwam net niet hoog genoeg. Justin wist met enkele goede reddingen zijn doel schoon te houden.
Tegen de verwachting in werd in de 50ste min de 6-0 gemaakt door Luuk na een assist van Roel.
In de 54ste  min kwam er een eretreffer voor SCE. Justin zat met zijn vingertoppen nog aan de bal, maar kon de strakke vrije trap net niet pareren, 6-1.
De slordigheden bleven aanhouden. Thijs vergat om aan de goede kant te dekken, maar de kans werd door SCE gemist. Na de hele eerste helft stil te zijn geweest, liet Richard weer iets van zijn kenmerkend geschreeuw aan de verdediging horen.
Woezik was daarna weer bij de les en nam weer het initiatief. Na een lange pass van Bart maakte Roel drie schijnbewegingen, maar miste een 100% kans. Was dit nonchalance of werd de keeper van SCE nu echt sterker…?
Na een voorzet van Jeroen, kapte Roy zijn tegenstander uit maar schoot hij net over.
André blonk uit door in één van zijn typerende rushes een dubbele één-twee te laten noteren.
Na 63 minuten miste Luuk een kans voor open doel. Twee minuten later maakte hij zijn fout goed door de 7-1 te scoren.
In de 70ste minuut kwam Roel op het doel afgestormd. Waar een normale keeper zijn doel verkleind, bleef deze doelman die waarschijnlijk veldspeler was, stokstijf als een bowlingpin staan. Angstig als hij was om door een kiezelhard schot omver te worden gekegeld, mocht Roel tot op 2 meter van de goal doorlopen en aanleggen. Ditmaal besloot hij zachtjes de trekker over te halen en de bal eenvoudig naast zijn kansloos opgetilde linkerbeen te plaatsen, 8-1.
Het laatste kwartier bleef doelpuntloos. Hoewel een aantal spelers het net nog had kunnen of moeten vinden. Zo schoot Roy  uit buitenspelpositie net naast en had Robbert na een mooie combinatie met Luuk teveel tijd nodig. Tussendoor probeerde Thijs een gratis kebabmaaltijd te scoren door zijn allochtone tegenstander een vrije trap cadeau te geven. Van dit buitenkansje wist SCE echter niet te profiteren. Na 85 minuten werd de beste aanval van de wedstrijd op de mat gelegd. Na samenspel over vele schijven was de afwerking onzorgvuldig. Roel schoot net voorlangs.
Het slotakkoord was voor Luuk die een hoofdrol voor zich opeiste in een comedy capers act. Na de paal te hebben geraakt, ging zijn rebound vanaf 2 meter als een magneet recht op de keeper af.  Even daarna raakte hij de onderkant van de lat en wist hij van anderhalve meter over te koppen.
Zijn kritische vader maakte aan de zijkant een wisselgebaar, maar gelukkig besloot de Koots hem te laten staan. Veel opties had hij ook niet met een bijna voltallige ziekenboeg op de bank. Bovendien had Luuk het verder met twee goals uitstekend gedaan. André trok vlak voor tijd nog even de noodrem door de arm van de tegenstander er bijna af te rukken. Na het laatste fluitsignaal van Pierre mocht ook de rest op sportieve gronden elkaar de hand schudden en konden we allen zeer tevreden terugkijken op een doelpuntrijk duel.

Vanuit een met botbreuken gevulde dug-out,

Koning van de Kluts