Basta! kaatst
Tweewekelijks verschijnt op deze site een column van onze huiscolumnist Basta! Voetbalnieuws en voetbalfeiten worden door Basta! teruggekaatst via deze columns. Onderstaand zijn meest recente column. Via de archieffunctie zijn de voorgaande columns te lezen.
Het schoolpleintje van Ajax
Volgens mijn juffrouw Ingrid had ik mezelf in het jaar 2000 schuldig gemaakt aan een vorm van racisme. Oké, ik had de fiets van een Hindoestaans klasgenootje tijdens de pauze ‘ontvreemd’ en achter de struikjes verstopt, maar ik snapte destijds niet waarom ik een verklaring in het beruchte pestboekje moest afleggen. Mijn slachtoffer, nota ben een vriendin van mij, kon de lol er ook wel van inzien, maar juffrouw Ingrid was onverbiddelijk.
usjes op de wang in ’t fietsenhok, hink-stap-springen of een wedstrijdje zandkastelen bouwen: hartstikke onschuldig. Werkelijkheid is dat de invloed van een schoolplein schromelijk onderschat wordt. Althans, dat leert het voetbal ons vandaag de dag.
Die Johan hè. Hij heeft de meeste knikkers, de meeste Flippo’s en tevens kan hij de meeste trucjes met de diabolo! Al zijn klasgenootjes kijken tegen hem op. Zelfs de meesters en juffen! Goede cijfers haalt hij niet, maar hij is zeker wel de stoerste van de klas. In de pauze laat Johan zich gelden op het schoolplein. Hij dolt een paar klasgenootjes met voetballen en op de een of andere manier weet hij steeds de mooiste skelter af te pikken (Tis heel simpel, die skelter waar jij op rijdt is mijn skelter, want jouw skelter is geen skelter).
Steven is de slimste van de klas: bij de tempotoets scoort hij steevast een tien! Dat moeten hij en zijn vriendjes helaas wel bekopen met pesterijen op het schoolplein. De door moeders Ten Have gesmeerde bammetjes met Ardennerham en Caeserdressing worden door Johan hardhandig afgepakt van de kleine Steven. Ach kijk, daar gaat hij weer! Huilend en jammerend richting Paul, Edgar en Marjan: zijn enige vriendjes. Ze knuffelen en troosten elkaar. Een boze blik richting Johan is wat volgt: daar zijn ze nog niet klaar mee.
Zoals u ziet gebeurt er van alles op de basisschool ‘De Olijke Commissaris’. Johan is echter niet de enige bullebak van dit ooit zo harmonieuze schooltje. Lowietje is nieuw op school en probeert zichzelf vanaf het kraaiennest met een leuze ('Ik ben de Beste!') te manifesteren op het schoolplein, tevergeefs. De pientere Steven en zijn vriendjes zien het allemaal met twinkelende oogjes aan. Ze weten wat hun te doen staat.
Diezelfde middag moet Johan nablijven. Terwijl Steven, Lowietje, Edgar, Paul en Marjan met een gekke bek voor het raam staan, moet Johan in het pestboekje schrijven. Johan stribbelt tegen, maar de meester is er heilig van overtuigd: Johan had het superbrilletje van Edgar Davids niet in de struikjes mogen verstoppen.
Amsterdamsche Football Club Ajax. Wat gebeurt er allemaal? Geen zin om het op te schrijven. Sinds een week of twee ben ik allergisch geworden voor de volgende woorden: soap, slangenkuil, Steven, Raad van Commissarissen, onderzoekscommissie, verzoeningscommissie en volgens mij vergeet ik nu nog de overkoepelende commissie die verantwoordelijk is voor het commissariaat van de commissies. Of zoiets.
Het rommelt in de hoofdstad: als Ajacied baal ik daar behoorlijk van. Maar waar ik me vooral aan erger, is dat hetgeen bij Ajax gebeurt groots wordt uitgemeten in de media. Het journaal, Pauw en Witteman, De wereld draait door: overal is de wanorde bij Ajax één van de meest besproken onderwerpen. Belangrijke mannen met belangrijke vetkuiven in belangrijke Armani pakken die in belangrijke glimmende Mercedessen geïnterviewd worden, vaak gepaard met belangrijk taalgebruik: het is één grote farce. Ik, fervent Ajax-volger, kots het hele circus al uit, laat staan dat een pak en beet 44-jarige werkloze banketbakker uit Oegstgeest er iets vanaf wil weten.
Het interesseert mij niet welke commissaris jokt of liegt, wie in welke commissie zit of wie niet langer meer met wie samen wil werken. Oproep aan de media: laat het lekker rusten. De aap (Nee, niet jij Edgar) komt vroeg of laat vanzelf uit de mouw.
Vanaf nu wil ik het weer over voetbal hebben! Over de helden van de Toekomst, de oplossingen voor de vele blessures, de overwintering in de Champions League en de fantastische Nicolas Lodeiro.
Ik heb genoeg gehoord over het schoolpleintje van Ajax.
Basta
