Verslag AWC 1 – Woezik 1

 

De blauw witten winnen met 10 man ook de 2e Wijchense derby.

De avond voorafgaand aan de 2e Wijchense derby van dit seizoen trof ik Woezik trainer Ton Kosterman op de verjaardag van een gemeenschappelijke vriendin. Uiteraard was de derby ook daar het onderwerp van gesprek. Op de opmerking dat Woezik de derby met gemak zou moeten winnen, sprak Ton de volgende profetische woorden:

“Natuurlijk zijn wij de favoriet en moeten wij deze wedstrijd winnen, maar bij voetbal weet je het nooit. Voor hetzelfde geld lopen we binnen een half uur tegen een penalty en een rode kaart aan en zie dan nog maar eens te winnen”.

Ton zat er achteraf gezien 10 minuten naast. De penalty en de rode kaart vielen namelijk inderdaad, alleen niet binnen het half uur maar in de 40e minuut. Het bleek het keerpunt in de wedstrijd te zijn, maar dan wel anders dan iedereen op dat moment dacht.

AWC begon, met het pak slaag van september nog in het achterhoofd, verwacht terughoudend aan de wedstrijd. Bij balbezit van Woezik trokken alle groen witten zich snel terug op eigen helft om de ruimte voor Woezik klein te maken. Zeker de eerste helft lukte dat heel aardig. Woezik had moeite om het spel te maken en moest ook nog erg goed oppassen voor counters. Met name de snelle en balvaardige flankspeler Hesdey Stuart kwam enkele keren gevaarlijk door. Wesley Kroon, zijn bewaker, had er de handen vol aan. In de 15e minuut kwam Wesley, naar het oordeel van de scheidsrechter, te wild in en kreeg hij een gele kaart. Een kaart met gevolgen, zo zou later blijken.

Hoewel Woezik in de eerste helft het meeste balbezit had moest Woezik doelman Nicholas Skeverer het meest aan de bak. Dat deed hij betrouwbaar en resoluut.
In de 41e minuut kwam hij echter voor een loodzware opgave te staan. AWC kreeg een strafschop omdat Wesley Kroon de doorgebroken Hesdey Stuart in het strafschopgebied onderuit gleed. Een penalty dus en voor het neerleggen van een tegenstander kreeg Wesley ook nog eens een gele kaart. Het was zijn 2e en dus kon hij inrukken. Het worst case scenario van Ton Kosterman was zowaar uitgekomen.

Op dit soort momenten is het belangrijk om de kop erbij te houden en je kwaliteiten te tonen. En dat deed Nicholas Skeverer. De doelman die eerder deze week heeft toegezegd nog minstens 2 seizoenen bij Woezik te zullen spelen stopte de strafschop op fabelachtige wijze. Met een katachtige reactie tikte hij de laag in de hoek geschoten penalty naast de paal. Het bleef dus 0 – 0 en met die stand werd even later ook de rust gehaald.

Na de rust veranderde het spelbeeld. AWC moest met 11 tegen 10 natuurlijk het verdedigende concept laten varen en zocht meer de aanval. Dat leverde meer balbezit op, maar ook meer ruimte voor Woezik. En met 10 man bleek Woezik in deze situatie gevaarlijker dan met 11 voor de rust.
In de 58e minuut werd Woezik voor het eerst echte gevaarlijk. Een afgeslagen bal uit een corner werd door Mo El Haddouti van 30 meter snoeihard ingeschoten. De AWC doelman ranselde de bal prachtig uit de bovenhoek, maar het gevaar was nog niet geweken. Er ontstond een scrimmage waarbij de bal meerdere keren werd ingeschoten, maar steeds stond er een verdediger in de baan van het schot. De bal werd opgeruimd, maar Woezik liet niet los. Op het middenveld veroverde Woezik de bal opnieuw en toen deze even later van de zijkant werd ingebracht was de mee opgekomen centrale verdediger Luuk van Raaij er als de kippen bij om de bal met een halve omhaal in te schieten. En dit keer stond er geen verdediger meer om de bal tegen te houden: 0 – 1.

AWC was even van slag, maar trok vervolgens verwoed ten aanval. Woezik moest achteruit en kon niet voorkomen dat AWC mogelijkheden kreeg. En dan blijkt waarom AWC in de onderste helft van de ranglijst staat. Er werd slordig omgesprongen met de kansen en als de bal al een keer op het doel kwam dan stond daar altijd wel een verdediger of Nicholas Skeverer om een doelpunt te voorkomen. Vooral zijn redding met de voet op een tegendraadse inzet was fabuleus.

Toen AWC trainer Remco Bicentini ook nog eens de supersnelle Jip Ukusare inbracht nam de druk nog meer toe. Maar de tijd tikte weg en de Woezik aanhang begon steeds meer in een overwinning te geloven.
Toch werd het 1 -1 en wel in de 80e minuut. AWC had er wel een misverstand voor nodig tussen doelman Nicholas Skeverer en laatste man Michael Jansen. Floyd Watson profiteerde dankbaar en schoot de bal beheerst binnen.
Het AWC publiek ging er nog eens goed voor zitten, want met nog 10 minuten op de klok behoorde een overwinning nu ook ineens nog tot de mogelijkheden.

Die hoop werd echter direct de grond in geboord. Vanaf de aftrap trok Woezik ten aanval en goed doorzetten van Mo El Haddouti stelde Gijs Diebels in de gelegenheid het strafschopgebied binnen te trekken. Zijn voorzet belandde via de AWC doelman bij Thijs van de Velden die de bal met zijn lichaam in het doel werkte: 1 – 2.

Mo El Haddouti, die zijn laatste krachten had gebruikt bij deze actie werd vervangen door de meer verdedigend ingestelde A junior Daeman Schippers. Nu telde nog maar één ding: de voorsprong over de streep trekken. En met kunst en vliegwerk lukte dat uiteindelijk.

Woezik behaalde met 10 man een zwaar bevochten overwinning, die nog meer waarde kreeg toen na afloop bleek dat de naaste achtervolgers gelijk hadden gespeeld tegen elkaar.

Achteraf moest ik natuurlijk direct terugdenken aan de uitspraak van Ton Kosterman, waarmee hij bedoelde te zeggen dat elke wedstrijd op zichzelf staat en dat ook koploper Woezik iedere wedstrijd weer vol aan de bak moet. Cadeaus worden in de voetballerij niet uitgedeeld.

Zondag 31 januari speelt Woezik thuis tegen TVC uit Tubbergen. En ook dan zal het team van Ton weer vol aan de bak moeten.

Foto’s door Theo Teuwsen.