Speech 65-jarig jubileum

Lees hieronder de speech van het 65 jarig jubileum nog een keer terug.

Dames en heren, beste leden, ereleden, leden van verdienste, vrijwilligers, oud-leden en een bijzonder welkom voor het College van Burgemeester en Wethouders alsmede onze sponsoren en afgevaardigden van zusterverenigingen.
Dank voor uw komst naar de Woezik en van harte welkom op deze bijzondere dag. Een dag waarop we samen stilstaan bij een mijlpaal: 65 jaar Sportclub Woezik. Officieel is dat volgende week zondag, 19 april, maar zoals het een goede club betaamt… beginnen wij gewoon een paar dagen eerder. Maar serieus, het ging om een aantal redenen niet op die dag zelf, dus dan maar dit weekend. Want ja, voor een feestje zijn we bij Woezik altijd wel in.
65 jaar geleden, op 19 april 1961, legden drie mannen de basis voor wat wij vandaag zijn: Gerard Verploegen, Toon Jans en Albert Gerritz. Twee van hen zijn ons helaas ontvallen. Albert Gerritz is gelukkig nog onder ons, maar spijtig genoeg fysiek niet in staat om hier vandaag aanwezig te zijn. Hij laat zich nadrukkelijk groeten.
Ik denk dat we rustig mogen stellen: die mannen hadden toen geen idee waar ze aan begonnen. Ze wilden gewoon een club. Een bal, een veld, en een beetje gezelligheid. Maar wat ze in gang hebben gezet… is uitgegroeid tot iets waar je tegenwoordig een ledenadministratie, commissies en bijna gewoon een bedrijfsvoering voor nodig hebt.
Met inmiddels ruim 1500 leden zijn we de grootste vereniging van Wijchen. Maar belangrijker nog: we zijn méér dan een voetbalclub. We zijn een plek waar je opgroeit, waar je vrienden maakt, waar je leert winnen én verliezen — en waar dat laatste soms verrassend vaak gebeurt. Een plek waar je altijd weer terugkomt. Zelfs als je al jaren zegt: “Ik kom alleen nog even kijken.”
En ja, er is ook gewoon goed gevoetbald.
Met name in de jaren ’90 en de afgelopen 25 jaar hebben we sportief mooie successen gekend. Kampioenschappen, promoties en een stevige positie in de regio. Woezik stond — en staat — zijn mannetje. Soms letterlijk, soms iets minder letterlijk… maar altijd met inzet.
Maar laten we eerlijk zijn: het is niet altijd alleen maar feest geweest.
We hebben ook onze dieptepunten gekend. Degradaties die pijn deden. Financiële zorgen, zeker in de coronajaren. En misschien wel het meest voelbaar: het verlies van mensen die kleur gaven aan onze club.
Mensen zoals oud-voorzitter Wil Giesbers, Paul van Beelen, inmiddels al 10 jaar geleden. En in 2025, dus nog maar kort geleden, verloren we een aantal markante clubmensen: Jo van Haaren, Ab Bergmans, Henk Roeffen, Toon Willems, Theo de Groot, om er een paar te noemen. En ook nog Piet van den Heuvel, jarenlang onze vaste barman — voor velen net zo belangrijk als de scheidsrechter… en waarschijnlijk een stuk populairder.
Dat zijn de momenten waarop je beseft: een club is geen gebouw, geen veld, geen competitie. Een club zijn mensen.
En juist daarom mogen we ook ontzettend trots zijn op alles wat we samen hebben opgebouwd.
Onze beroemde jaarlijkse oliebollenactie — wie kent ze niet? Velen zeggen dat ze de lekkerste van Wijchen zijn!
De groei van het vrouwen- en meisjesvoetbal, waar we als club echt stappen hebben gezet met voor- en tegenslagen.
De start van Voetbal+ in 2014, waarmee we hebben laten zien dat we ons maatschappelijk betrokken voelen en er zijn voor iedereen — én waarmee we zelfs een voorbeeld zijn geworden voor andere clubs en de KNVB.
Onze Businessclub, met inmiddels zo’n 50 betrokken leden.
De jaarlijkse pubquiz, waarbij de kantine uitpuilt — en waar blijkt dat voetbalkennis niet altijd helpt.
De traditionele Blauwe seizoensafsluiting in juni, een voetbalfeest voor jong en oud.
Walking Football, 7 tegen 7 — initiatieven die laten zien dat voetbal niet stopt bij 35… hooguit iets langzamer gaat.
En laten we ons prachtige sportcomplex niet vergeten, sinds 2009 een plek waar we met recht trots op mogen zijn.
Maar we kijken vandaag niet alleen terug. We kijken ook vooruit.
Want voetbal verandert. De wereld verandert. En Woezik beweegt mee.
We hebben als bestuur unaniem het ambitieuze besluit genomen om onze zondag- en zaterdagselectie samen te voegen tot één sterk Woezik 1. Met eigen jeugd. Met een duidelijke visie. En vanaf komend seizoen spelen we in de zaterdagcompetitie — een ontwikkeling die je bij steeds meer clubs ziet… en waar sommigen nog even aan moeten wennen.
Daarnaast werken we aan plannen voor een eigen voetbalschool. Om onze jeugd nog beter te begeleiden. Om talent te ontwikkelen. Maar vooral: om plezier en groei hand in hand te laten gaan.
Dat is de toekomst die we voor ogen hebben: sportief ambitieus, maar altijd met het hart op de juiste plek.
En als we het hebben over het hart van de club… dan hebben we het over onze vrijwilligers.
Wat hier de afgelopen dagen — en eigenlijk al maanden voorbereid werd — is neergezet door de jubileumcommissie, door onze mensen achter de bar, de beveiligers en iedereen die hier aan meegewerkt heeft, is werkelijk fantastisch. Mensen die klaarstaan, opbouwen, organiseren, regelen, sjouwen, tappen, lachen, schoonmaken, opruimen, doorzetten… en soms meer uren maken dan ze thuis durven te vertellen.
Daarvoor zeg ik: jullie hebben er met zovelen samen een fantastisch jubileumweekend van gemaakt, dank jullie wel en daarom verdienen jullie een geweldig applaus.
Tegelijkertijd moeten we ook eerlijk zijn.
We zijn trots op onze vrijwilligers. Maar we hebben er ook te weinig. Met name in kaderfuncties. En dat is zorgwekkend.
Ik spreek uit ervaring en ben daar heel transparant in.
Begin vorig jaar ben ik gevraagd om waarnemend voorzitter te worden, na het wegens zijn gezondheid noodzakelijk terugtreden van Paul Knoop. En ja… ik had toen ook kunnen zeggen: nee, dank je, want ik ga op mijn leeftijd lekker iets anders doen. Begin 2024 heb ik vanwege een aneurysma letterlijk de dood in de ogen gekeken. En als je dan zo’n 5 dagen op de IC ligt, dan ga je toch anders nadenken. Misschien wat vaker naar Spanje? Zonnetje, terrasje… niemand die je belt met de vraag of je nog even een vergadering kunt voorzitten of helpt een probleem op te lossen.
En toch sta ik hier. Jullie zullen je afvragen: waarom dan?
Uit dankbaarheid, omdat mijn zoons Michiel en Marc als spelers bij de Woezik een geweldige tijd hebben gehad, net zoals ik zelf. Ik dan niet als speler, maar als toeschouwer en bestuurder, waardoor ik deze club heb leren kennen en een warm hart toedraag.
En omdat ik geloof in wat we samen kunnen zijn.
Maar ik heb bij mijn toezegging aan het bestuur toen er ook meteen bij gezegd: tijdelijk!
Tot uiterlijk 30 juni 2026. En dat meen ik ook echt — anders sta ik hier over 10 jaar nog… en dat wil niemand.
Alleen… ondanks dat het meermalen gezegd en gevraagd is, we hebben helaas nog geen opvolger. Ik wil de hamer overhandigen, maar nog niemand gevonden die hem overneemt. En als dat niet lukt heeft de club daarmee na 30 juni écht een probleem.
Dus kijk om je heen. Doe het niet voor mij, maar voor de club. Jouw club!

En hetzelfde geldt bijvoorbeeld voor onze algemeen secretaris van het hoofdbestuur, die dringend vervanging zoekt, maar ook voor onze wedstrijdsecretaris senioren, Wouter Gribbeling. Een man die fantastisch werk verricht, maar heeft aangegeven einde dit seizoen te willen stoppen. En ook daar: nog geen opvolger.
Dat is geen verwijt. Maar wel een signaal, eigenlijk een noodsignaal.
Want als we willen dat deze club blijft groeien, bloeien en onze ambities willen realiseren dan moeten we het samen doen.
Niet alleen op het veld. Maar juist daarbuiten.
Dus bij deze een oproep aan onze leden— en ja, die is bewust vandaag:
Wees niet alleen lid van deze club. Wéés deze club.
Steek je handen uit de mouwen. Draag bij. Groot of klein, alles helpt.
Samen kunnen we meer. Samen kunnen we alles!
En laten we eerlijk zijn: het is ook gewoon leuk. Je krijgt er iets voor terug wat je nergens kunt kopen.
Behalve misschien een biertje… maar dat moet je hier alsnog zelf halen.
Beste mensen, wees trots.
Trots op deze club. Trots op elkaar. Trots op wat we zijn en wat we nog gaan worden.
Want 65 jaar Sportclub Woezik is geen eindpunt. Het is een tussenstand.
Met een rijke historie achter ons en een ambitieuze toekomst voor ons, kunnen we verder bouwen. Aan sportieve successen. Aan verbondenheid. Aan een club waar iedereen zich thuis voelt.
Op naar de volgende 65 jaar!

Dames en heren,
Dank jullie wel voor jullie aanwezigheid, dank voor jullie aandacht en ik wens jullie namens de Woezik nog een fijne middag.